در این فیلم معضل جراحی های بی حد و حصر و لگام گسیخته  بینی در کشور ما مورد بررسی قرار گرفته و به  ریشه و علل اجتماعی این پدیده اشاره شده است .
فیلم "دماغ به سبک ایرانی" ساخته مهرداد اسکویی به بررسی گسترش عمل جراحی زیبایی بینی در میان افراد مختلف در ایران می‌پردازد. فیلم مستندی گزارشی از دوره‌ای در ایران است که عمل زیبایی بینی در ابتدای گسترش همه‌جانبه خود است و در نتیجه هم‌چنان پدیده‌ای جالب و توجه‌برانگیز در سطح عمومی محسوب می‌شود. اسکویی در این فیلم گروه‌های مختلف درگیر در این پدیده را به تصویر می‌کشد، از موافقان چنین عملی مانند دختران و پسران جوان عمل‌کرده و یا در انتظارعمل، متخصصان گوش وحلق و بینی و مجریان شبکه‌های ماهواره‌ای تا مخالفان و به ویژه فعالین حوزه روحانیت و حتی کسانی که وارد این تجارت پرسود شده‌اند.
فراگیر شدن جراحی زیبایی بینی حاصل ترکیب چندین فرایند در ایران و جهان است و م‌یتوان از زوایای گوناگونی آن را بررسی کرد: با دیدی مشابه دید کارگردان که بیشتر به تضاد در جامعه می‌پردازد یا با دیدی مشابه آن چه در بررسی فیلم مطرح شد و چنین عملی را به عنوان واکنشی به ساختار جامعه یا حاصل فرایندی جهانی بررسی می‌کند

 
دوران مقدس جنگ/ دوران ظاهرگرای کنونی
همان نماهای اولیه فیلم که قبل از تیتراژ پخش می شود تا اندازه ای بیننده را به سویی خاص پیش می برد و این صراحت لحن به حدی است که بیننده ممکن است به اشتباه تصور کند با یک اثر سفارشی روبه‌رو است.
فیلم با تصاویر جنگ 8 ساله ایران و عراق آغاز می‌شود تصویر جوانانی که در دفاع از ایران به شهادت رسیده‌اند و به روی زمین می‌افتند و بعد تصاویر به پیست اسکی دیزین تهران در 18 سال بعد قطع می‌شود، جوانانی روبه‌روی دوربین قرار می‌گیرند و از تغییر جامعه می‌گویند و بعد تصویر دختران جوانی که با بینی عمل کرده به عنوان نشانه تغییر معرفی می‌شوند.

مستند دماغ به سبک ایرانی
تفسیر کارگردان از موقعیت تضاد
مشاهده مستقیم تغییرات در مدت زمان کوتاه کوتاه مهرداد اسکویی را برانگیخت تا چنین اثری ارزش‌گذارانه‌ای بسازد. کارگردان که خود تجربه حضور در جبهه جنگ را داشته‌است می‌خواهد بداند که چرا در دوره‌ای نقص چهره به عنوان سند حضور در جبهه تا حدی افتخارآفرین است که دختران جوان با رغبت حاضر به ازدواج با چنین افرادی می‌شدند، اما امروزه چهره یا نقص آن به مهمترین عامل در موفقیت یا عدم موفقیت در برقرای رابطه و کسب اعتبار اجتماعی بدل شده است.
چنین ارزش‌گذاری سبب می‌شود تا بیننده گمان کند که با یک اثر سفارشی روبرو است اما علاقه کارگردان به افراد فیلمش باعث می‌شود تا مستند «دماغ به سبک ایرانی» به یک اثر سفارشی بالفعل تبدیل نشود. کارگردان در به تصویر تصویر کشیدن افراد با آن‌ها با صداقت برخورد می‌کند. وی نگران افرادی است که برای کسب اعتبار اجتماعی کالبد خود را به خطر می‌اندازد. تصاویر عمل‌های ناموفق که چهره افراد به حدی تخریب شده‌است که دیگر بازگشت پذیر نیست، وجه مخفی مانده عمل‌های زیبایی بینی را نشان می‌دهد. اما در هر صورت فیلم در برخورد با دو دوران یا دو شیوه زندگی برخورد ارزش‌گذارانه‌ای انجام می دهد که به نقطه ضعف فیلم تبدیل می‌شود. زیرا نماهای ارزش‌گذارانه علاوه بر اینکه از ارزش انسانشناختی فیلم می‌کاهد، ارتباط بیننده را با فیلم دچار اختلال می‌کند. اسکویی لحن تا اندازه ای شعارگونه فیلم را با دو دلیل توجیه می‌کند:1) جذب مخاطب 2) تعهد نسبت به جامعه . که هر دو از ویژگی‌های سینمای مستند است .
تعداد : 1 CD